Letter Het licht brak door de wolken en het leek haar een teken dat het moment daar was. 

Nu zouden ze gauw komen, en er was niets om zich nog zorgen over te maken. Jeanne duwde met haar handen tegen de wielen van haar rolstoel. Het was een vertrouwd gevoel, en ze kreeg het idee dat ze dat misschien nog wel het meest zou missen. Die koele harde randen van de metalen velgen en de zachte noppen van de rubberen banden, een een groot contrast onder haar vingers. Was dat niet precies als het leven zelf, hard van binnen en zacht aan de buitenkant? Ze lachte zacht, haar man had altijd gezegd dat het leven precies andersom was. Met een harde buitenkant maar zacht van binnen..

Ze was getrouwd geweest maar twee jaar geleden had Paul haar man zijn laatste adem uitgeblazen. Zonder enige waarschuwing was hij overleden op de sofa. De krant nog in zijn handen. Zonder afscheid, of laatste lach. Ze werd soms 's nachts wakker en voelde dan zijn handen op haar buik, alsof ze nog samen in bed lagen. Ze miste hem zo. Het leven was niet eerlijk. Haar gedachten gleden de pijn uit haar verleden binnen als water dat zijn weg zoekt.

Het leven was niet eerlijk...

Haar zoon was vertrokken om te gaan vechten in dat vervloekte land. Hij wilde wat van de wereld zien, en soldaat worden was altijd al zijn droom geweest.. dat stomme leger ook! Na drie maanden hadden ze een brief gekregen, ook was er iemand langs gekomen om met haar te praten. Haar man was heel stil geworden, het licht leek uit zijn ogen te zijn verdwenen. Hij dronk ook meer. Maar uiteindelijk, na jaren van stille rouw hadden ze elkaar weer gevonden. Hun relatie was nooit meer zo innig als eerst, alsof met de dood van hun kind de bron van hun relatie was opgedroogd.

Een heldere flits..een vogel? Nee, iets anders en geuren, ik ruik geen geuren..
Ze lag op de grond, een van de verpleegkundigen riep de anderen. Ze was zo moe..
Een zachte toon, als een trilling....
'mijn liefste...' Haar man roept..
...Paul...ik hoor je, ik heb je zo gemist'

Mevrouw Schippers? Kunt u mij horen? De dokter boog zich over haar heen, ze zuchtte. Slikken ging zo lastig, en wat rook die man vreemd..
'Liefste.. het is genoeg zo.. laat het maar los...
'
Paul? Waar ben je?...

Het licht is nog aan in de kamer, de dokter is er ook..hij zegt iets.. Jeanne laat los...helemaal vrij..

Schat, het is goed.. ik kom bij je..
Wat heeft hij toch een mooie stem..verlang naar hem..
Daar staat hij dan, wat is hij nog jong, en wie is dat daar achter hem? haar kind!
Hij lacht, ze lachen allebei! Wat fijn, zo fijn..eindelijk samen..
Alles is licht, een heldere lucht, het heeft vorm en toch weer niet..
'Jeanne... mijn liefste..'
Niels! Mijn zoon, mijn kind, wat ben je mooi.. oh om je weer te zien!
Naast haar staat een man, hij is helemaal wit, hij draagt een pij..hij straalt licht uit. Hij heet Andries weet ze. Hij spreekt heel rustig tegen haar, hij is heel vriendelijk.
'Jeanne, wil je wat voor me doen? Wil je nog een keer heel kort terug gaan?
Je moet iets tegen de arts zeggen, het zal moeilijk zijn, maar als je terugkomt kun je bij ons blijven. Wij gaan mee, wij zullen bij je zijn.
Jeanne knikt, het is goed.. dan vertelt hij haar wat ze moet zeggen..

Mevrouw Schippers? Gaat het weer een beetje?
Ze tilt haar hand op, naar haar keel... 'wilt u wat water mevrouw?.. u heeft ons even laten schrikken hoor!' Ze lacht.. wat praat hij hard en raar.. ze is toch niet doof?

De boodschap!
Ze neemt een slokje en wenkt de dokter dichterbij.

Letter Ik wil u het volgende zeggen, en het is belangrijk dat u luistert'

Haar stem is breekbaar..ruw..
'De dood is wel degelijk het einde, want het sterven is echt. Dit leven is geen illusie. Ook is het geen afspiegeling van een andere realiteit. We leven in het hier en nu, en sterven in het hier en nu. De realiteit over een spirituele werkelijkheid is onkenbaar, die is veel ingewikkelder dan we kunnen bevatten. En toch is ze echt. Wat ik wil zeggen is dat het leven eindig is, en dat ons lichaam werkelijk sterft, inclusief ons bewustzijn.'
Ze is moe..
'Maar ik wil ook zeggen dat er wel een oneindigheid is, een verbondenheid die ons bewustzijn voortzet als ons lichaam, ons denken en handelen zijn opgehouden te bestaan.
Ze hoest en hijgt even..'Paul...'
...'hou vol liefste, we zijn bij je..'
'Wat ons rest, is dat we na de dood samen zullen zijn, wat we waren gaat op in een wereld die je het beste kunt omschrijven als een geheugen, een bewustzijn dat in staat is alles te kennen wat er ooit is geweest. We worden deel van al onze geliefden, al onze naasten, zelfs allen die we nooit hebben gekend. De dood is het einde, ze is het einde van ons, maar toch leven we verder, in de herinnering van iets dat in staat is om de essentie van ons leven, van ons bewustzijn vast te houden als het eigenlijk is vergaan.U mag het voortleven in herinnering letterlijk opvatten..terwijl het belangrijk is om te begrijpen dat herinnering een woord is dat bij lange na niet in staat is om te vertolken wat het in werkelijkheid is...'

Ze lacht

'Ik wilde u dat vertellen, want u heeft ooit eens tegen een man gesproken hij heette Andries, hij was net overleden en u had voor het eerst bij een mens de dood vastgesteld. Hij was de zoon van een priester en erg religieus. Weet u dat nog?' De dokter staarde haar aan. 'Dat was dertig jaar geleden..' wist hij nog uit te brengen.

Jeanne vertelde verder. 
'Maar zijn dood was niet mooi, het was rommelig geweest en uiteindelijk heeft u hem -op zijn verzoek- geholpen, tegen zijn geloof in.
U dacht toen hardop dat het allemaal maar onzin was, dat het tastbare het enige was dat telde. Ik ben teruggekomen om u te zeggen dat hij u wel hoorde, maar dat het een opmerking was die nu pas kon worden beantwoord. Het antwoord is dat het allemaal ontzettend ingewikkeld is, zo ingewikkeld dat mensen de metaforen missen om het werkelijk te kunnen bevatten of onderzoeken..

Het is belangrijk dat u weet dat de dood een einde is, en toch ook weer niet..
Ze zucht '… ik ga dokter... en ik kom niet meer terug..'

Paul is er weer..flitsen van helder licht.. geen geuren..rust.. eindelijk samen..

kunstenaar

Efemeriden

Leeuw
Zon in Leeuw
0 graden
Boogschutter
Maan in Boogschutter
12 graden
Wassende maan (Gibbous)
Wassende maan (Gibbous)
10 dagen oud